चीनच्या अन्न यंत्रसामग्री उद्योगाचे विश्लेषण

१. प्रादेशिक रचनेच्या वैशिष्ट्यांशी समन्वय साधून, सर्वांगीण समन्वित विकासाला चालना देणे.

चीनकडे प्रचंड संसाधने आहेत आणि नैसर्गिक, भौगोलिक, कृषी, आर्थिक व सामाजिक परिस्थितीत मोठी प्रादेशिक विविधता आहे. कृषी क्षेत्रासाठी व्यापक कृषी प्रादेशिकीकरण आणि विषय-आधारित विभागणी तयार करण्यात आली आहे. कृषी यांत्रिकीकरणाने राष्ट्रीय, प्रांतीय (शहर, स्वायत्त प्रदेश) आणि १००० हून अधिक तालुका-स्तरीय विभागणी देखील प्रस्तावित केली आहे. चीनच्या राष्ट्रीय परिस्थितीनुसार अन्न आणि पॅकेजिंग यंत्रसामग्रीच्या विकास धोरणाचा अभ्यास करण्यासाठी, अन्न यंत्रसामग्रीच्या संख्या आणि विविधतेच्या विकासावर परिणाम करणाऱ्या प्रादेशिक फरकांचा अभ्यास करणे आणि अन्न यंत्रसामग्रीच्या विभागणीचा अभ्यास करून ती तयार करणे आवश्यक आहे. संख्येच्या बाबतीत, उत्तर चीन आणि यांगत्झे नदीच्या खालच्या भागात, साखर वगळता इतर अन्नपदार्थ बाहेर पाठवले जाऊ शकतात; याउलट, दक्षिण चीनमध्ये, साखर वगळता इतर अन्नपदार्थ आयात करून शीतकरण करावे लागतात आणि पशुपालन क्षेत्रांना कत्तल, वाहतूक, शीतकरण आणि लोकर कातरणे यांसारख्या यांत्रिक उपकरणांची आवश्यकता असते. अन्न आणि पॅकेजिंग यंत्रसामग्रीच्या दीर्घकालीन विकासाच्या प्रवृत्तीचे वस्तुनिष्ठपणे वर्णन कसे करावे, मागणीचे प्रमाण आणि विविधतेचा अंदाज कसा घ्यावा, आणि अन्न प्रक्रिया व अन्न यंत्रसामग्री उत्पादन उद्योगांची वाजवी मांडणी कशी करावी, हा एक गंभीर अभ्यासास पात्र असलेला धोरणात्मक तांत्रिक आणि आर्थिक विषय आहे. अन्न यंत्रसामग्रीचे विभाजन, प्रणाली आणि वाजवी तयारी यावरील संशोधन हे या संशोधनासाठीचे मूलभूत तांत्रिक कार्य आहे.

२. सक्रियपणे तंत्रज्ञानाचा परिचय करून देणे आणि स्वतंत्र विकासाची क्षमता वाढवणे.

नव्याने आणलेल्या तंत्रज्ञानाचे पचन आणि ग्रहण हे स्वतंत्र विकास आणि उत्पादन क्षमता सुधारण्यावर आधारित असले पाहिजे. १९८० च्या दशकात आयात केलेल्या तंत्रज्ञानाचे पचन करण्याच्या कामातून मिळालेल्या अनुभवातून आणि धड्यांमधून आपण शिकले पाहिजे. भविष्यात, आयात केलेले तंत्रज्ञान हे बाजारपेठेच्या गरजा आणि आंतरराष्ट्रीय तंत्रज्ञानाच्या विकासाच्या प्रवृत्तीशी जवळून जोडले गेले पाहिजे, ज्यात नवीन तंत्रज्ञानाचा परिचय हा मुख्य असेल आणि रचना व उत्पादन तंत्रज्ञान हे पूरक असेल. तंत्रज्ञानाचा परिचय हा तांत्रिक संशोधन आणि प्रायोगिक संशोधनाशी जोडलेला असावा आणि त्याच्या पचन व ग्रहणासाठी पुरेसा निधी वाटप केला पाहिजे. तांत्रिक संशोधन आणि प्रायोगिक संशोधनाच्या माध्यमातून, आपण परदेशी प्रगत तंत्रज्ञान आणि रचनेच्या कल्पना, रचना पद्धती, चाचणी पद्धती, प्रमुख रचना माहिती, उत्पादन तंत्रज्ञान आणि इतर तांत्रिक ज्ञानावर खऱ्या अर्थाने प्रभुत्व मिळवले पाहिजे आणि हळूहळू स्वतंत्र विकास, सुधारणा आणि नवनिर्मितीची क्षमता निर्माण केली पाहिजे.

३. परीक्षा केंद्र स्थापन करणे, मूलभूत आणि उपयोजित संशोधन बळकट करणे.

औद्योगिकदृष्ट्या विकसित देशांमध्ये अन्न आणि पॅकेजिंग यंत्रसामग्रीचा विकास हा व्यापक प्रायोगिक संशोधनावर आधारित आहे. २०१० पर्यंत या उद्योगाचे विकासाचे उद्दिष्ट साध्य करण्यासाठी आणि भविष्यातील विकासाचा पाया घालण्यासाठी, आपण प्रायोगिक तळांच्या उभारणीला महत्त्व दिले पाहिजे. ऐतिहासिक कारणांमुळे, या उद्योगाची संशोधन शक्ती आणि प्रायोगिक साधने केवळ अत्यंत कमकुवत आणि विखुरलेली नाहीत, तर त्यांचा पुरेपूर वापरही झालेला नाही. आपण अन्वेषण, संघटन आणि समन्वयाद्वारे विद्यमान प्रायोगिक संशोधन शक्तींना संघटित केले पाहिजे आणि श्रमांची योग्य विभागणी केली पाहिजे.

४. परकीय भांडवलाचा धाडसी वापर करणे आणि उद्योग परिवर्तनाची गती वाढवणे

उशिरा झालेली सुरुवात, कमकुवत पाया, कर्जाची कमकुवत उभारणी आणि परतफेड यांमुळे चीनमधील अन्न आणि पॅकेजिंग मशिनरी उद्योग पैशाशिवाय विकसित होऊ शकत नाहीत आणि ते कर्जे पचवू शकत नाहीत. मर्यादित राष्ट्रीय आर्थिक संसाधनांमुळे, मोठ्या प्रमाणावर तांत्रिक परिवर्तन करण्यासाठी मोठ्या प्रमाणात निधी गुंतवणे कठीण आहे. त्यामुळे, उद्योगांची तांत्रिक प्रगती गंभीरपणे मर्यादित झाली आहे आणि दीर्घकाळासाठी मूळ पातळीवरच थांबली आहे. गेल्या दहा वर्षांत परिस्थितीत फारसा बदल झालेला नाही, त्यामुळे मूळ उद्योगांचे रूपांतर करण्यासाठी परदेशी भांडवलाचा वापर करणे खूप महत्त्वाचे आहे.

५. मोठ्या उद्योगसमूहांचा सक्रियपणे विकास करा

चीनमधील अन्न आणि पॅकेजिंग उद्योग हे प्रामुख्याने लहान आणि मध्यम आकाराचे उद्योग आहेत. त्यांच्यात तांत्रिक सामर्थ्याचा अभाव आहे, स्व-विकासाच्या क्षमतेचा अभाव आहे, तंत्रज्ञान-केंद्रित मोठ्या प्रमाणावर उत्पादन साध्य करणे कठीण आहे आणि सतत बदलणारी बाजारपेठेची मागणी पूर्ण करणे अवघड आहे. त्यामुळे, चीनमधील अन्न आणि पॅकेजिंग उद्योगांनी उद्योग समूहांचा मार्ग स्वीकारला पाहिजे, काही मर्यादा ओलांडल्या पाहिजेत, विविध प्रकारचे उद्योग समूह, संशोधन संस्था आणि विद्यापीठे संघटित केली पाहिजेत, उद्योगांसोबतचे संयोजन मजबूत केले पाहिजे, परिस्थिती अनुकूल असल्यास उद्योग समूहांमध्ये सामील झाले पाहिजे आणि उद्योग समूहांचे विकास केंद्र व कर्मचारी प्रशिक्षण केंद्र बनले पाहिजे. उद्योगाच्या वैशिष्ट्यांनुसार, संबंधित सरकारी विभागांनी या उद्योगातील उद्योग समूहांच्या जलद विकासाला पाठिंबा देण्यासाठी लवचिक उपाययोजना केल्या पाहिजेत.